Wednesday, May 30, 2007

but with you it's always one step is too far...




ديروز ... توي راه بارون زده ... بوي گلهاي ياس ... با اين آهنگ ... بودم

You can sleep forever, but still you will be tired
You can stay as cold as stone, but still you won't find peace
I've been waiting
I'm still waiting
With you I feel I'm the meek leading the blind
With you I feel I'm just spending wasting time








http://www.youtube.com/watch?v=oFLutCjewvg

Saturday, May 26, 2007


Because of you
I stray too far from the sidewalk
Because of you
I did not learn to play on the safe side so I don't get hurt
Because of you
I find it not so hard to trust
Not only me, but everyone around me



Because of you I am not afraid

Friday, May 18, 2007


داشتم فکر می کردم ... که
اندوه و شادی ... هر دو یک جنس اند
هر دو در کنار هم زاییده می شوند ...

باید ماورای اونها رو دید ...

کسی رو که اندوه و شادی رو می پذیره ...

باید اون رو دید

من کی هستم وقتی شاد هستم
من کی هستم وقتی غمگین هستم


"
زندگی رنج به همراه دارد. زندگی به اندازه رنج، کودکی به همراه دارد. رنج و کودکی در حقیقت یکی هستند. روح کودکی برای دنیا تحمل ناپذیر است. دنیا کودکی را رها می کند تا دنیا بماند. آنچه رها می شود، هیچوقت نمی میرد بلکه سرگردان، بی آنکه لحظه ای آرام گیرد، به راه خود ادامه می دهد. درد آن را همراهی می کند. موتسارت و باران با این کودکی خواب زده به خوبی سخن می گویند، به همانگونه که باید. با صدایی آرام و نزدیک ، با صدای مادر کوچولو ... "



Christian Bobin


Tuesday, May 15, 2007


With every new day

Your promises fade away

It's a fine day to see

Though the last day for me

It's a beautiful day

Saturday, May 12, 2007

1:30 a.m ... Listening to him ...



اگر بدونی ...






بدونی که اون چقدر دوستت داره ...

چقدر عاشقنه
چقدر مواظبته

کوچکترین صداها رو
شکننده ترین لرزشها رو


چقدر
چقدر
چقدر

...

...

...




Friday, May 04, 2007

Closing Credits


Not so sure i was dreaming or living ...

A white room
All in white...
... that emptiness, absoluteness

Now...

a black spot out of the room falls down into room ...
that whiteness understands the distinction ...
understands that she is not black at least...

all, we suffer from .. is like that black spot to remind us we are not that black spot.
we are not that kind...

so...

the art is to solve all the blackness into your whiteness

to become zero again ...
to become nothing again ...

to become pure again just like before ...