Saturday, April 14, 2007


من به زیبایی این زندگی ایمان خواهم داشت
با همه داغ که از گردش دوران دارم
من به زیبایی این زندگی ایمان دارم

جویباری است گل آلوده ولی می دانم
صاف خواهد شدن این نقش ، به چشمان دارم



تقدیم به
جناب شاهد
به خاطر تلفن زیبای امروز ایشان
و وحید

4 comments:

mitra said...

زندگی - شايد - يک فاصله است
بين يک هيچ، و هيچی ديگر؛

و تو با کوشش و پويائی خود
و تو با اوج توانائی خود
ميتواني که درين فاصله ی بين دو هيچ
، هر نهايت را در هـم شكنـي

و در اين فاصله ی بين دو هيچ
آفريننده شوي ، بي نهايت ها را

زندگی فاصله ی کوتاهی ست
لـحظه ها را درياب
زندگی حادثه ی زيبائی ست

Anonymous said...

Honey,

my thoughts are with you.

God bless you my love.

Take care.

Lots of love,

Tej.

david said...

آه ای زندگی منم که هنوز
با همه پوچی از تو لبریزم
نه به فکرم که رشته پاره کنم
نه بر آنم که از تو بگریزم
همه ذرات جسم خکی من
از تو ای شعر گرم در سوزند
آسمانهای صاف را مانند
که لبالب ز باده ی روزند
با هزاران جوانه میخواند
بوته نسترن سرود ترا
هر نسیمی که می وزد در باغ
می رساند به او درود ترا
من ترا در تو جستجو کردم
نه در آن خوابهای رویایی
در دو دست تو سخت کاویدم
پر شدم پر شدم ز زیبایی
پر شدم از ترانه های سیاه
پر شدم از ترانه های سپید
از هزاران شراره های نیاز
از هزاران جرقه های امید
حیف از آن روزها که من با خشم
به تو چون دشمنی نظر کردم
پوچ پنداشتم فریب ترا
ز تو ماندم ترا هدر کردم

وحید said...

سلام
از لطف شما ممنون
بنشين بر لب جوی و گذر عمر ببين
کاين اشارت ز جهان گذران ما را بس
نقد بازار جهان بنگر و آزار جهان
گرشمارا نه بس اين سودو زيان ما را بس
يار با ماست چه حاجت که زيادت طلبيم
دولت صحبت آن مونس جان ما را بس